Este poema é unha contribución ó "poemario" e occuriu se me moi de repente á reacción a ista fotografía:
_________________________________________________________________________________
Čtenáři jistě prominou za jazykovou bariéru, ale tahle báseň mě napadla z čista jasna, je v galicijštině a je příspěvkem do budoucí sbírky "poemario". Až se mi bude chtít, přeložím ji i do češtiny. Zatím ale jen prozradím, že její název "solpor nos ollos" znamená "západ slunce v očích" a je inspirován touto fotografií:
solpor nos ollos
as follas aínda
non son tan vellas
pra sacar as do caixón
e falar delas
coma d´outono da vida
que se son amarelas
que se son marrós
que xa non son verdes
pero outro lado
existe
digo eu
que son vermellas
que son laranxas
que son moradas
coma viñas crecendo
pola parede
do meu barril
ónde o emperador pálido
case branco
está pasando o tempo
temporalmente
pra sobrevivire
a tempestade
e ter
outra vez
solpor nos ollos
as follas aínda
non son tan vellas
pra sacar as do caixón
e falar delas
coma d´outono da vida
que se son amarelas
que se son marrós
que xa non son verdes
pero outro lado
existe
digo eu
que son vermellas
que son laranxas
que son moradas
coma viñas crecendo
pola parede
do meu barril
ónde o emperador pálido
case branco
está pasando o tempo
temporalmente
pra sobrevivire
a tempestade
e ter
outra vez
solpor nos ollos
No hay comentarios:
Publicar un comentario